«Προς το Λαό»

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΟΨΗ, ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΤΥΠΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑ.

ΦΥΣΙΚΑ, ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ ( ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ: ΟΠΟΙΟΣ ΚΡΙΝΕΙ, ΚΡΙΝΕΤΑΙ).

ΠΑΝΤΩΣ ΣΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΜΕ ΟΛΟΙ, ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΘΕΣΗ ΚΑΙ Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ.

http://olympia.gr/2010/12/21/%CF%8C%CE%BB%CE%BF-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CE%BF%CF%85-%C2%AB%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CE%BB/

Όλο το κείμενο του Φυλλαδίου «Προς το Λαό», της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος

Posted by olympiada στο Δεκεμβρίου 21, 2010

Είναι το αυθεντικό κείμενο για το οποίο έγινε τόση συζήτηση και παραφιλολογία. Διαβάστε το και βγάλτε τα συμπεράσματα σας ανεξάρτητα από τα παπαγαλάκια με τις πολιτικές σκοπιμότητες

τεύχος 44 Νοέμβριος 2010

Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία συνήλθε στην τακτική Συνεδρία της από 5ης – 8ης Οκτωβρίου τ.έ., αισθάνεται την ανάγκη να απευθυνθεί στο πλήρωμά της, στο λαό του Θεού, αλλά και σε κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο, για να μιλήσει με τη γλώσσα της αλήθειας και της αγάπης.

Οι ημέρες πού ζούμε είναι δύσκολες και κρίσιμες. Περνάμε ως χώρα μια δεινή οικονομική κρίση πού δημιουργεί στους πολλούς ανασφάλεια και φόβο. Δεν γνωρίζουμε τί είναι αυτό πού μάς έρχεται την επόμενη μέρα. Η χώρα μας φαίνεται να μην είναι πλέον ελεύθερη αλλά να διοικείται επί της ουσίας από τούς δανειστές μας. Γνωρίζουμε ότι πολλοί περιμένετε από την ποιμαίνουσα Εκκλησία να μιλήσει και να τοποθετηθεί πάνω στα γεγονότα πού παρακολουθούμε.

Είναι αλήθεια ότι αυτό πού συμβαίνει στην πατρίδα μας είναι πρωτόγνωρο και συνταρακτικό. Μαζί με την πνευματική, κοινωνική και οικονομική κρίση συμβαδίζει και η πάσης φύσεως ανατροπή. Πρόκειται για προσπάθεια εκρίζωσης και εκθεμελίωσης πολλών παραδεδομένων, τα όποια ως τώρα θεωρούνταν αυτονόητα για τη ζωή του τόπου μας. Από κοινωνικής πλευράς επιχειρείται μια ανατροπή δεδομένων και δικαιωμάτων και μάλιστα με ένα πρωτοφανές επιχείρημα. Τα απαιτούν τα μέτρα αυτά οι δανειστές μας. Δηλώνουμε δηλαδή ότι είμαστε μια χώρα υπό κατοχή και εκτελούμε εντολές των κυριάρχων – δανειστών μας. Το ερώτημα, το όποιο γεννάται, είναι εάν οι απαιτήσεις τους αφορούν μόνον σε οικονομικά και ασφαλιστικά θέματα ή αφορούν και στην πνευματική και πολιτιστική φυσιογνωμία της Πατρίδος μας.

Μπροστά στην κατάσταση αύτη ο κάθε λογικός άνθρωπος διερωτάται: Γιατί δεν πήραμε νωρίτερα όλα αυτά τα δύσκολα μέτρα, πού σήμερα χαρακτηρίζονται αναγκαία. Όλες αυτές τις παθογένειες της κοινωνίας και της οικονομίας πού σήμερα επιχειρούμε με βίαιο τρόπο να αλλάξουμε, γιατί δεν τις αλλάξαμε στην ώρα του; Γιατί έπρεπε να φθάσουμε ως εδώ; Τα πρόσωπα στην πολιτική σκηνή του τόπου μας είναι, εδώ και δεκαετίες, τα ίδια. Πώς τότε υπολόγιζαν το πολιτικό κόστος, γνωρίζοντας ότι οδηγούν τη χώρα στη καταστροφή και σήμερα αισθάνονται ασφαλείς, γιατί ενεργούν ως εντολοδόχοι; Σήμερα γίνονται ριζικές ανατροπές για τις οποίες άλλοτε θα αναστατωνόταν όλη η Ελλάδα και σήμερα επιβάλλονται χωρίς σχεδόν αντιδράσεις.

Η οικονομική μας κρίση με πολύ απλά λόγια οφείλεται στη διαφορά μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης. Στον αργό ρυθμό της παραγωγής πού επιτυγχάνουμε απέναντι στο υψηλό βιοτικό επίπεδο πού μάθαμε να ζούμε. Όταν όσα καταναλώνουμε είναι πολύ περισσότερα από όσα παράγουμε, τότε το οικονομικό ισοζύγιο γέρνει προς την πλευρά των εξόδων. Η χώρα μας για να αντεπεξέλθει, αναγκάζεται να δανείζεται με την ελπίδα ότι το διαταραγμένο ισοζύγιο θα ανακάμψει. Όταν αυτό δεν γίνεται και οι δανειστές απαιτούν την επιστροφή των δανεισθέντων συν τόκω, τότε φθάνουμε στην κρίση και στην χρεωκοπία. Η οικονομική κρίση, η οποία ταλαιπωρεί και δυναστεύει τη χώρα μας είναι η κορυφή του παγόβουνου. Είναι συνέπεια και καρπός μίας άλλης κρίσης, της πνευματικής.

Ήδη η δυσαναλογία μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης συνιστά όχι μόνον οικονομικό μέγεθος, αλλά πρωτίστως πνευματικό γεγονός. Σημείο πνευματικής κρίσης, το όποιον άφορα τόσο στην ηγεσία, όσο και στον λαό. Μια ηγεσία πού δεν μπόρεσε να σταθεί υπεύθυνα απέναντι στο λαό, πού δεν μπόρεσε ή δεν ήθελε να μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας, πού πρόβαλε λαθεμένα πρότυπα, πού καλλιέργησε τις πελατειακές σχέσεις, μόνο και μόνο γιατί είχε ως στόχο την κατοχή και τη νομή της εξουσίας. Μια ηγεσία πού στην πράξη αποδεικνύεται ότι ουσιαστικά υπονόμευσε τα πραγματικά συμφέροντα της χώρας και του λαού.

Κι από την άλλη πλευρά, ένας λαός, εμείς, πού λειτουργήσαμε ανεύθυνα. Παραδοθήκαμε στην ευμάρεια, στον εύκολο πλουτισμό και στην καλοπέραση, επιδοθήκαμε στο εύκολο κέρδος και στην εξαπάτηση. Δεν προβληματισθήκαμε για την αλήθεια των πραγμάτων. Η αυθαίρετη απαίτηση δικαιωμάτων από συντεχνίες και κοινωνικές ομάδες, με πλήρη αδιαφορία για την κοινωνική συνοχή συνετέλεσαν κατά ένα μεγάλο μέρος στην σημερινή κατάσταση.

Η ουσία της Πνευματικής Κρίσης είναι η απουσία νοήματος ζωής και ο εγκλωβισμός τού ανθρώπου στο ευθύγραμμο παρόν, δηλαδή ο εγκλωβισμός του στο εγωκρατούμενο ένστικτο. Ένα παρόν χωρίς μέλλον, χωρίς όραμα. Ένα παρόν καταδικασμένο στο ανιαρό και μονότονο. Η μετατροπή της ζωής σ’ ένα χρονικό διάστημα ανάμεσα σε δύο ημερομηνίες, αυτές, της γέννησης και της ταφής, με άγνωστο το μεταξύ τους διάστημα. Σε μια τέτοια προοπτική το άσκοπο συναγωνίζεται το παράλογο και τον αγώνα τον κερδίζει πάντα το τραγικό. Όταν απευθύνεσαι σε νέους ανθρώπους και τους ερωτάς: «γιατί παιδί μου παίρνεις ναρκωτικά;» και σου απαντούν: «πέστε μου σεις γιατί να μην πάρω; Δεν ελπίζω τίποτα, δεν περιμένω τίποτα, η μόνη μου χαρά είναι όταν τρυπάω την ένεση και ταξιδεύω»· ή όταν επισημαίνεις σε ένα νέο άνθρωπο ότι παίρνοντας ναρκωτικά θα πεθάνει και εκείνος σου άπαντά με ένα τραγικό χαμόγελο: «σεις δεν καταλαβαίνετε ότι εγώ παίρνω ναρκωτικά για να ζήσω», τότε αντιλαμβάνεσαι πόσο απίστευτα αληθινά και πόσο τραγικά επίκαιρα είναι τα παραπάνω λόγια. Αντί λοιπόν για νόημα ζωής κυνηγήσαμε την ευμάρεια, την καλοπέραση, την οικονομική ισχύ. Όταν όμως δεν υπάρχει άλλο όραμα ζωής πέρα από την κατανάλωση, όταν η οικονομική δύναμη και η επίδειξη της γίνεται ο μόνος τρόπος κοινωνικής καταξίωσης, τότε η διαφθορά είναι ο μόνος δρόμος ζωής, διότι διαφορετικά, αν δεν είσαι διεφθαρμένο, είσαι ανόητος. Έτσι σκέφθηκαν και έπραξαν πολλοί, έτσι φθάσαμε στη διαφθορά και της εξουσίας, αλλά και μέρους του λαού μας. Το ερώτημα – δίλημμα του Ντοστογιέφσκι «ελευθερία ή ευτυχία;» το ζούμε πλέον σε όλη του την τραγικότητα. Διαλέξαμε μια πλαστή ευμάρεια και χάσαμε την Ελευθερία του προσώπου μας, χάσαμε την Ελευθερία της χώρας μας. Σήμερα ο άνθρωπος δικαίως ίσως τρέμει μήπως μειωθεί το εισόδημα του, αλλά δεν ανησυχεί το ίδιο για το έλλειμμα παιδείας πού αφορά στα παιδιά του και δεν αγωνιά για τα παιδιά πού σβήνουν μέσα στις ποικίλες εξαρτήσεις, δεν αγωνιά για τον ευτελισμό του ανθρώπινου προσώπου. Αύτη λοιπόν είναι η ουσία της αληθινής κρίσης και η πηγή της οικονομικής κρίσης την οποία τόσο ανελέητα εκμεταλλεύονται οι σύγχρονοι «έμποροι των Εθνών».

Στην Σύνοδο της Ιεραρχίας εμείς, οι πνευματικοί σας πατέρες, κάναμε την αυτοκριτική μας, θελήσαμε να αναμετρηθούμε με τις ευθύνες μας και να αναζητήσουμε με τόλμη το μερίδιο της ενδεχομένης δικής μας υπαιτιότητας στην παρούσα κρίση. Ξέρουμε ότι κάποιες φορές σάς πικράναμε, σάς σκανδαλίσαμε ίσως. Δεν αντιδράσαμε άμεσα και καίρια σε συμπεριφορές πού σάς πλήγωσαν. Οι έμποροι της κατεδάφισης της σχέσης του λαού με την ποιμαίνουσα Εκκλησία του εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο και πραγματικά ή κατασκευασμένα σκάνδαλα και προσπάθησαν να διαρρήξουν την εμπιστοσύνη σας στην Εκκλησία.

Θέλουμε να σάς πούμε ότι η Εκκλησία έχει το αντίδοτο της κατανάλωσης ως τρόπο ζωής και αυτό είναι η άσκηση. Και εάν η κατανάλωση είναι το τέλος, γιατί η ζωή δεν έχει νόημα, η άσκηση είναι δρόμος, γιατί οδηγεί σε ζωή με νόημα. Η άσκηση δεν είναι στέρηση της απόλαυσης, αλλά εμπλουτισμός της ζωής με νόημα. Είναι η προπόνηση του αθλητή πού οδηγεί στον αγώνα και στο μετάλλιο και αυτό το μετάλλιο είναι η ζωή πού νικά το θάνατο, η ζωή πού πλουτίζεται με την αγάπη. Η άσκηση είναι τότε οδός ελευθερίας, εναντίον της δουλείας του περιττού. Είναι αύτη η δουλεία πού σήμερα μας ευτελίζει.

Μάς προβληματίζει η κατάσταση της Παιδείας μας, γιατί το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα αντιμετωπίζει το μαθητή όχι ως πρόσωπο αλλά σαν ηλεκτρονικό υπολογιστή και το μόνο πού κάνει είναι να «τον φορτώνει» με ύλη αδιαφορώντας για την όλη του προσωπικότητα και γι’ αυτό τα παιδιά μας δικαιολογημένα αντιδρούν. Γι’ αυτό αγωνιούμε για το νέο Λύκειο πού ετοιμάζεται. Πιστεύουμε ότι όντως τα σχολικά βιβλία γράφονται με την ευθύνη της Πολιτείας, αλλά το περιεχόμενο τους αφορά και στον τελευταίο Έλληνα πολίτη, πού περιμένει από την Εκκλησία του να μεταφέρει με δύναμη τη δική του ταπεινή φωνή.

Αισθανόμαστε ότι όλοι οι ενοριακοί μας ναοί πρέπει να γίνουν χώροι φιλόξενοι για τούς νέους μας, όπως είναι ήδη αρκετοί από αυτούς, στους οποίους πολλά νέα παιδιά καταφεύγουν ζητώντας νόημα και ελπίδα.

Ξέρουμε ότι ζητάτε από εμάς, τούς Ποιμένες σας, μια Εκκλησία με ηρωισμό, με νεύρο, με λόγο προφητικό, με σύγχρονο νεανικό λόγο, όχι εκκοσμικευμένη, αλλά αγιαζομένη και αγιάζουσα, μια Εκκλησία ελευθέρα και ποιμαίνουσα μετά δυνάμεως. Μια Εκκλησία πού δεν θα φοβάται να αμυνθεί στο πονηρό σύστημα αυτού του κόσμου, έστω κι αν η αντίσταση σημαίνει διωγμό ή και μαρτύριο.

Η Εκκλησία είναι ο μόνος οργανισμός πού μπορεί να σταθεί άμεσα δίπλα στον άνθρωπο και να τον στηρίξει. Εκκλησία όμως είμαστε όλοι μας και αύτη είναι η δύναμή μας και η δύναμή της. Την ενότητα μεταξύ των ποιμένων και του λαού έχουν στόχο οι έμποροι των λαών γι’ αυτό προσπαθούν να την ναρκοθετήσουν. Ξέρουν ότι άμα θα «πατάξουν» τον ποιμένα, εύκολα θα σκορπίσουν τα πρόβατα και θα τα υποτάξουν. Διδαχθείτε από την ιστορία ότι όπου ο Θεός πολεμήθηκε τελικός στόχος ήταν ο άνθρωπος και ο ευτελισμός του. Η ενανθρώπιση του Θεού είναι μεγαλύτερη καταξίωση του ανθρώπινου προσώπου. Η Εκκλησία δεν αντιμάχεται την Πολιτεία, αλλά εκείνους πού εκμεταλλευόμενοι την Πολιτεία και κρυμμένοι πίσω από την εξουσία επιχειρούν να σάς στερήσουν την ελπίδα. Να θυμάσθε ότι για πολλούς οικονομολόγους η παρούσα κρίση είναι κατασκευασμένη, είναι μια κρίση – εργαλείο πού αποβλέπει στον παγκόσμιο έλεγχο από δυνάμεις πού δεν είναι φιλάνθρωπες.

Η Εκκλησία του Χριστού έχει λόγο για την σημερινή κρίσιμη κατάσταση, διότι δεν έπαψε να αποτελεί σάρκα του κόσμου, μέρος της Ιστορίας. Δεν μπορεί να ανέχεται κανενός είδους αδικία, αλλά οφείλει να δείχνει ετοιμότητα για μαρτυρία και μαρτύριο. Γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι δίπλα μας πεινούν, βρίσκονται σε ένδεια, ασφυκτιούν οικονομικά, η απελπισία πολλές φορές κυριεύει την καρδιά τους. Το γνωρίζουμε γιατί πρώτος σταθμός τους στην αναζήτηση ελπίδας είναι ο Ναός της περιοχής τους, η ενορία τους. Στόχος και αγώνας μας είναι η κάθε ενορία να γίνει το κέντρο απ’ όπου όλη η ποιμαντική δραστηριότητα της τοπικής Εκκλησίας θα αγκαλιάσει όλη την τοπική κοινωνία.

Απόφασή μας είναι να δημιουργήσουμε ένα παρατηρητήριο κοινωνικών προβλημάτων προκειμένου να παρακολουθήσουμε από κοντά και να αντιμετωπίσουμε με τρόπο μεθοδικό τα προβλήματα πού δημιουργεί η παρούσα κρίση. Στόχος μας είναι να αναπτύξουμε το προνοιακό έργο της κάθε ενορίας ώστε να μην υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος πού να μην έχει ένα πιάτο φαγητό. Γνωρίζετε και σεις ότι στο σημείο αυτό η Εκκλησία επιτελεί τεράστιο έργο. Το γνωρίζετε, γιατί πολλοί από σας αυτή την προσπάθεια της ενορίας σας την στηρίζετε εθελοντικά και την ενισχύετε οικονομικά. Σάς καλούμε να πλαισιώσετε ο καθένας και η καθεμιά την ενορία σας για να αντιμετωπίσουμε από κοινού τις δύσκολες αυτές ώρες.

Ο λαός μας πέρασε και άλλοτε και φτώχεια και πείνα, αλλά άντεξε και νίκησε γιατί τότε είχε οράματα. Όλοι μαζί μπορούμε να βοηθήσουμε τον ένα και ο ένας τούς πολλούς. Ο Θεός δεν μάς έδωσε πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως και αγάπης. Με αυτό το πνεύμα, συσπειρωμένοι γύρω από την μεγάλη μας οικογένεια, την Εκκλησία, επισημαίνοντας τα λάθη μας, αναζητώντας νόημα ζωής στην αγάπη, θα βγούμε από αυτή τη δύσκολη ώρα.

Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΒΟΜΒΑ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ: Πάμε για παύση πληρωμών

http://www.alfavita.gr/artro.php?id=18426

ΒΟΜΒΑ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ: Πάμε για παύση πληρωμών

30/12/2010 - 08:43

Μη αναστρέψιμη χαρακτήρισε την κατάσταση της χώρας μας ο πρώην υπουργός, Ανδρέας Ανδριανόπουλος. Μιλώντας στο "newsbomb.gr" προέβλεψε με βεβαιότητα ότι δεν θα μπορέσουμε μέσα στο επόμενο τρίμηνο να πετύχουμε τους στόχους που έχει θέσει η Τρόικα, με αποτέλεσμα να χάσουμε την τέταρτη δόση του δανείου και να οδηγηθούμε σε χρεοκοπία και σε επιστροφή στη δραχμή. Ο κ. Ανδριανόπουλος «άδειασε» τον Αντώνη Σαμαρά για τις προτάσεις που αντιτείνει, ενώ χαρακτήρισε ανοησίες τις θέσεις της αριστεράς.

Πώς βλέπετε έως τώρα τα πράγματα;

«Πολύ δύσκολα διότι κάθε μέρα που περνάει η κατάσταση γίνεται μη αναστρέψιμη. Για να μπορέσει ο τόπος να βγει από το αδιέξοδο και να μπούμε σε μια καλή οικονομική πορεία πρέπει να μειώσουμε δραματικά τις δημόσιες δαπάνες μας κι αυτό δεν πρόκειται να γίνει εάν δεν καταργήσουμε κρατικούς φορείς. Και για να αρχίσουμε να έχουμε κάποιες εισπράξεις θα πρέπει να μειώσουμε τους φόρους και να περικόψουμε πολλές γραφειοκρατικές διαδικασίες. Δυστυχώς, δεν γίνεται τίποτα απ΄ αυτά και δεν βλέπω λύση. Όλα τα άλλα είναι ασπιρίνες».

Εάν μέσα στους επόμενους τρεις μήνες που πρέπει να πετύχουμε όσα μας ζητά η Τρόικα δεν τα καταφέρουμε, τι προβλέπεται ότι θα συμβεί;

«Εάν εφαρμόσουμε αυτά που μας έχει πει η Τρόικα με απόλυτη συνέπεια, υπάρχει το ενδεχόμενο να εισπράξουμε την τέταρτη δόση των χρημάτων. Δυστυχώς, όμως, είναι πρακτικά αδύνατο σε τρεις μήνες να αλλάξουμε το πολιτικό σύστημα δεκαετιών. Εάν δεν εφαρμόσουμε τις επιταγές της Τρόικας, δεν θα την εισπράξουμε και θα οδηγηθούμε σε τραγικό αδιέξοδο. Θα πάμε σε έλλειψη συναλλάγματος, έλλειψη χρημάτων, στάση πληρωμών, κατάρρευση των εισαγωγών και κατ΄ επέκταση της αγοράς. Εικάζω, λοιπόν, ότι αφού η κυβέρνηση δεν θα έχει χρήματα, αλλά θα πρέπει υποχρεωτικά να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, θα αναγκαστεί να βγει από το ευρώ και να πάει στη δραχμή με ό,τι συνέπειες αυτό συνεπάγεται, αφού δεν θα μας δίνει χρήματα πλέον κανείς. Τα χρήματα που μας δίνει η Τρόικα δεν μας τα δίνει μόνο για να πληρώνουμε τα δάνειά μας, αλλά και για να καλύπτουμε τρέχουσες ανάγκες, διότι η Ελλάδα δαπανά πολλά περισσότερα από αυτά που παράγει. Άρα, όλοι αυτοί που φωνάζουν κατά του μνημονίου να μας πουν, εάν φύγει η Τρόικα, που θα βρούμε χρήματα να πληρώσουμε τις υποχρεώσεις της χώρας;»

Ο κ. Σαμαράς έχει κάνει προτάσεις εκτός μνημονίου. Δεν είναι εφικτές;
«Ανοησίες, όπως και αυτά που λέει η αριστερά. Ο κ. Σαμαράς μιλά π.χ για εκποίηση της δημόσιας περιουσίας. Αυτό απαιτεί τουλάχιστον ενάμιση χρόνο και πάλι έχω αμφιβολίες για το εάν καταφέρουν σε αυτό το διάστημα να την αποτιμήσουν. Πότε θα κάνουν διαγωνισμό, πότε και εάν θα βρουν αγοραστές; Το πρόβλημα είναι το τι θα γίνει μέσα στο επόμενο τρίμηνο. Από αυτό θα κριθούν όλα. Το μνημόνιο είναι μονόδρομος, αλλά το θέμα είναι το κατά πόσο θα το τηρήσουμε».

Θα μπορούσαμε να αποφύγουμε το μνημόνιο;
«Βεβαίως, αρκεί να είχαμε κάνει από πριν μόνοι μας πραγματικές περικοπές στο δημόσιο τομέα, κάτι που ούτε τώρα δεν τολμάμε να κάνουμε. Γι΄αυτό και δεν κάναμε σοβαρές διαπραγματεύσεις. Διότι είχαμε τόσο μεγάλη ανάγκη χρημάτων, που σοβαρές διαπραγματεύσεις δεν θα μπορούσαν να γίνουν».

dete.gr

ΚΑΙ Η ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΒΡΑΒΕΥΘΕΝΤΕΣ, "ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΟΠΡΕΠΗ ΤΗΣ ΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΤΗΣ".

ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ, Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ "ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ".

Ε, ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ!

ΑΣ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ "ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΑ", ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΜΕΙΝΕΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΑΝΑΚΟΠΗΣ ΤΗΣ "ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ" ΠΟΥ ΔΙΑΤΡΕΧΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΤΩΡΑ, ΖΩΝΤΑΝΗ.

Τα βραβεία της Ακαδημίας Αθηνών για το 2010

http://www.edugate.gr/epikairotita/ta-brabeia-tis-akadimias-athinon-gia-2010

Με την απονομή βραβείων και επαίνων σε ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών πραγματοποιήθηκε σήμερα Tρίτη η Πανηγυρική Συνεδρία της Ακαδημίας Αθηνών.

Στην ομιλία του ο πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, Κωνσταντίνος Σβολόπουλος, με θέμα "Πορίσματα από τη μελέτη της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας", τόνισε ότι ο ιστορικός οφείλει να τεκμηριώνει και να διασταυρώνει τα συμπεράσματά του βάσει των πηγών και σε κάθε περίπτωση να εκφέρει λόγο, που αντανακλά πνεύμα κατανόησης και εντιμότητας.

Ακολούθως, ο γενικός γραμματέας της Ακαδημίας Αθηνών Βασίλειος Χ. Πετράκος, παρουσίασε την έκθεσή του για το έργο της Ακαδημίας κατά το έτος 2010.

Ανάμεσα σ' εκείνους που βραβεύτηκαν, ήταν η Ζυράννα Ζατέλη, η Άλκη Ζέη, η Ραχήλ Καπόν, ο Αντώνης Στάβερης, η Χαρά Νικοπούλου, ο Αντώνης Φωστιέρης, ο Κώστας Μπέης, ο Αναστάσιος Αντωνάρας, ο Σταμάτης Περδίος, ο αριστούχος πτυχιούχος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιωάννης Κωστάκης, και οι: Ηλίας Αργυριάδης και Δημήτριος Μηλόπουλος, οι οποίοι με κίνδυνο της ζωής τους, απεγκλώβισαν και απομάκρυναν με ασφάλεια τέσσερα μέλη οικογένειας από αυτοκίνητο, που είχε πάρει φωτιά.

Στην Πανηγυρική Συνεδρίαση της Ακαδημίας Αθηνών παραβρέθηκαν ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης, ο βουλευτής ΝΔ Βύρων Πολύδωρας, πρώην βουλευτές, ακαδημαϊκοί, άνθρωποι των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών, συγγενείς και φίλοι των βραβευθέντων. Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος.

Σε δηλώσεις της η συγγραφέας Ζυράννα Ζατέλη, τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: "Οπωσδήποτε ευχαριστώ την Ακαδημία Αθηνών για την τιμητική αυτή διάκριση. Προσωπικά, θα συνεχίσω τη δουλειά που κάνω τόσα χρόνια, είτε με βραβεύουν κατά καιρούς γι' αυτό, είτε όχι".

Η συγγραφέας παιδικών βιβλίων Άλκη Ζέη, με αφορμή την βράβευσή της, είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: "Ήταν μία ευχάριστη έκπληξη για μένα, γιατί κανένα από τα μυθιστορήματά μου δεν έχει πάρει κρατικό βραβείο. Ευχαριστώ την Ακαδημία Αθηνών γι΄αυτήν τη διάκριση".

Η εκδότρια Ραχήλ Καπόν σημείωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: "Μετά από τόσα χρόνια δουλειάς, η Ακαδημία Αθηνών αναγνώρισε τη δουλειά μου και αυτό είναι πολύ σημαντικό, ειδικά όταν δεν ασχολείσαι με την έκδοση εμπορικών βιβλίων. Θα συνεχίσω να προσπαθώ την καλή δουλειά, ανεξάρτητα από το βραβείο, γιατί αγαπώ το βιβλίο και προσπαθώ πάντα να εκδίδω βιβλία υψηλής ποιότητας".

Σημειώνεται ότι η Ακαδημία Αθηνών τίμησε με έπαινο την πρώτη εκδοτική προσπάθεια των εκδόσεων Καπόν, το 1984, που είχε τίτλο "Μαγνησία Το χρονικό ενός πολιτισμού".

Τέλος, η Χαρά Νικοπούλου, που υπηρέτησε ως δασκάλα στο Μεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου, δήλωσε: "Ευχαριστώ θερμά την Ακαδημία Αθηνών, που στο πρόσωπό μου παρασημοφορεί την φιλοπατρία και τη διαμόρφωση, κυρίως εθνικής συνείδησης στους μαθητές μου, η οποία περιλαμβάνει ολόκληρη την ιστορία της Ελλάδας, κυρίως όμως, τη σκλαβωμένη Β. Ήπειρο, από την οποία κατάγομαι. Το μετάλλιο αυτό ανδρείας αποτελεί για μένα ηθική δέσμευση να συνεχίσω με μεγαλύτερη πίστη τον αγώνα μου μέχρι την τελική δικαίωση του έθνους μας. Το αφιερώνω στα δικά μου πομακόπουλα της Θράκης".

ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

* Βραβείο Κωνσταντίνου Κτενά, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, από τα έσοδα του κληροδοτήματος Ευθυμίας Μερτσάρη, στον Αθανάσιο Κατερινόπουλο για την εργασία του «Neoproterozoic and Variscan SHRIMP ages for zircons from the Baba Mountain granitic complex, basement of the Hellenides Alpine orogenic belt».

* Βραβείο Αικατερίνης Κέπετζη, εις μνήμην του συζύγου της ιατρού Νικολάου Κέπετζη, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, στον πρώτο αριστούχο πτυχιούχο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ακαδημαϊκού έτους 2008-2009, Ιωάννη Κωστάκη.

* Τρία βραβεία Δημητρίου Λαμπαδαρίου, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ το καθένα, για τους ικανότερους για το μάθημα της Γεωδαισίας αποφοίτους Τμημάτων Πολυτεχνικών Σχολών ακαδημαϊκού έτους 2008-2009 στους α) Παγάνη Λεωνίδα, πτυχιούχο του Πολυτεχνείου Κρήτης β) Μπαριάμη Γεώργιο, πτυχιούχο Πανεπιστημίου Πατρών και γ) Χατζόπουλο Χρήστο, πτυχιούχο Πανεπιστημίου Θράκης.

* Βραβείο της Οικογενείας Ιωάννου Βλυσίδη, εις μνήμην Αντιγόνης Βλυσίδη, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, για εργασία ιατρικού περιεχομένου, στην Ειρήνη Μπουρνάζου για την εργασία της «Apoptotic human cells inhibit migration of granulocytes via release of lactoferrin».

* Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στον Σύνδεσμο Επιτελών Εθνικής Άμυνας για τη συμπλήρωση 50 χρόνων δραστηριότητας.

* Έπαινος, οίκοθεν, στον Σταμάτη Περδίο, για την σημαντική συμβολή του σε ενεργειακά θέματα, κυρίως δια της συγγραφής μελετών περί εξοικονόμησης ενέργειας στον ελλαδικό χώρο.

ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ & ΤΩΝ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

* Βραβείο εις μνήμην Όλγας Τσακατίκα - Δεσποτοπούλου, αθλοθετούμενο από τον σύζυγό της, ακαδημαϊκό Κωνσταντίνο Δεσποτόπουλο, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, για βιβλίο επί θεμάτων αρχαιολογίας ή της ιστορίας της αρχαίας Ελλάδος, στην Δήμητρα Ανδριανού για το βιβλίο της «The Furniture and Furnishing of Ancient Greek Houses and Tombs» (Cambridge University Press, 2009).

* Βραβείο Γ. Αθάνα, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για την καλύτερη ποιητική συλλογή νέου, κατά προτίμηση ποιητού, οίκοθεν, απονέμεται στην Γιώτα Αργυροπούλου για την ποιητική της συλλογή «Διηγήματα».

* Βραβείο Λάμπρου Πορφύρα, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, που αφορά τη βράβευση Έλληνα λυρικού ποιητή, απονέμεται στη Ζέφη Δαράκη για την ποιητική της συλλογή «Σε ονομάζω θα πει σε χάνω».

* Βραβείο Σωτηρίου Ματράγκα, εις μνήμην Αλεξάνδρας και Σωτηρίου Ι. Ματράγκα, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, που αφορά τη βράβευση της καλύτερης έκδοσης λυρικών ποιημάτων, απονέμεται στην ποιήτρια Ολυμπία Καράγιωργα για την ποιητική της συλλογή «Χειμώνας στη Λέρο».

* Βραβείο Ελένης Τιμ. Μυκονίου, εις μνήμην των γονέων της Ανδρομέδας και Τιμολέοντος Μυκονίου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, απονεμόμενο σε αριστούχο διπλωματούχο πιανίστα, στον Βασίλειο Ρακιντζή.

* Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για νέο διαπρέποντα ζωγράφο ηλικίας μέχρι 40 ετών απονέμεται στον Αντώνη Στάβερη.

* Βραβείο Διονυσίου Κοκκίνου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για την καλύτερη επιστημονική ιστορική μελέτη Έλληνος συγγραφέως, οίκοθεν, απονέμεται στον Βασίλη Παναγιωτόπουλο για το τετράτομο έργο του «Αρχείο Αλή Πασά, Συλλογής Ι. Χιώτη, Γενναδείου Βιβλιοθήκης της Αμερικανικής Σχολής Αθηνών» (Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Αθήνα 2007-2009).

* Βραβείο Ελένης και Πάνου Ψημένου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για έργο αναφερόμενο στη Νεοελληνική Ιστορία ή Φιλολογία από το 1669 μέχρι σήμερα, απονέμεται στον Ιωάννη Σ. Παπαφλωράτο για το βιβλίο που υπέβαλε με τίτλο: «Η Ελληνοϊταλική κρίση του 1923. Το επεισόδιο Tellini/Κέρκυρας».

* Βραβείο Μαρίας Σ. Θεοχάρη, αθλοθετούμενο από το Ίδρυμα «Περικλής Σ. Θεοχάρης», με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για πρωτότυπη επιστημονική μελέτη -της τελευταίας τριετίας- επί θέματος από τη βυζαντινή ή μεταβυζαντινή αρχαιολογία, τέχνη, αρχιτεκτονική απονέμεται στον Αναστάσιο Αντωνάρα για το βιβλίο του: «Ρωμαϊκή και Παλαιοχριστιανική Υαλουργία, 1ος αι. π.χ. - 6ος αι. μ.Χ. Παραγωγή και προϊόντα. Τα αγγεία από τη Θεσσαλονίκη και την περιοχή της».

* Bραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για την καλύτερη ερμηνευτική μονογραφία ή κριτική έκδοση έργου κλασσικής φιλολογίας, στο Αντώνη Β. Ρεγκάκο για το βιβλίο του «Επινοώντας το παρελθόν. Γέννηση και ακμή της ιστοριογραφικής αφήγησης στην κλασική αρχαιότητα».

*Δύο βραβεία του Κέντρου Ερεύνης των Νεοελληνικών Διαλέκτων και Ιδιωμάτων - ΙΛΝΕ της Ακαδημίας Αθηνών, με χρηματικό έπαθλο 4.000 ευρώ το καθένα, στους Ξενοφώντα Τζαβάρα για την ανέκδοτη συλλογή «Συλλογή γλωσσικού υλικού από την Ίμβρο» και Ανδρέα Λενακάκη για την ανέκδοτη συλλογή γλωσσικού υλικού «Πυργιώτισσα, Ονομάτων επίσκεψις».

* Βραβείο του Ιδρύματος Αποκαταστάσεως Ομογενών εξ Αλβανίας, εις μνήμην Άγγελου Κίτσου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, στον Ιωάννη Π. Χουλιαρά για το βιβλίο του: «Η εντοίχια θρησκευτική ζωγραφική του 16ου και 17ου αιώνα στο Δυτικό Ζαγόρι».

* Βραβείο Θεοδώρου Σινανιώτη, εις μνήμην της μητέρας του Ζωής Φώτου Τζαβέλλα, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για έργο αναφερόμενο στις ναυτικές παραδόσεις του έθνους και ιδιαίτερα σε αυτές του Πολεμικού Ναυτικού, στον Αντιναύαρχο ε.α. Ιωάννη Παλούμπη για το βιβλίο του «Από τα πελάγη στους αιθέρες - Το χρονικό της Ναυτικής Αεροπορίας»(Ναυτικόν Μουσείον Ελλάδος, Πειραιάς 2009).

* Βραβείο Γεωργίου Π. Οικονόμου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για πρωτότυπη επιστημονική μελέτη επί αρχαιολογικού θέματος από τη λεκάνη της Μεσογείου την περίοδο 1600 π.Χ. - 500 μ.Χ. στην κυρία Βασιλική Βλάχου για την τρίτομη ανέκδοτη μελέτη της: «Γεωμετρικός Ωρωπός. Η τροχήλατη κεραμική και οι φάσεις της εγκατάστασης».

* Βραβείο του Οργανισμού Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης - Θεσσαλονίκη 1997, με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ και θέμα τη Λογοτεχνία της Μακεδονίας τον 19ο και τον 20ο αιώνα, οίκοθεν, στους Γιάννη Τζανή και Πέτρο Μπέσπαρη για το βιβλίο τους «Η λογοτεχνική δημιουργία της Βόρειας Ελλάδας, 1875-2007».

* Βραβείο Νικολάου και Μαρίας Γεωργίου, με χρηματικό έπαθλο 8.000 ευρώ, για έργο αναφερόμενο σε θέμα από την ιστορία, τη λαογραφία και εν γένει τον πολιτισμό του ελληνισμού της Ανατολικής Θράκης και Ανατολικής Ρωμυλίας, στον Μανώλη Γ. Βαρβούνη για το βιβλίο του με τίτλο:«Λαϊκές θρησκευτικές τελετουργίες στην Ανατολική και τη Βόρεια Θράκη».

* Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στον Κωνσταντίνο Ζάχο, Διευθυντή της ΙΒ΄Εφορείας Αρχαιοτήτων, για το σημαντικότατο έργο συντήρησης, μελέτης και αποκατάστασης των μνημείων της Νικοπόλεως.

* Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στη Ραχήλ Καπόν για το σύνολο του υπερτεσσαρακονταεούς καλλιτεχνικού έργου της στον τομέα των εκδόσεων, με το οποίο ερμηνεύονται με ιδανικό τρόπο τα μνημεία και οι τόποι της Ελλάδος.

ΙΔΡΥΜΑ ΠΕΤΡΟΥ ΧΑΡΗ

* Βραβείο Μυθιστορήματος, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στη Ζυράννα Ζατέλη για το σύνολο του έργου της.

* Βραβείο Ποιήσεως, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στον Γιάννη Βαρβέρη για το σύνολο του ποιητικού του έργου.

* Βραβείο Διηγήματος, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στον Ηλία Παπαδημητρακόπουλο για το σύνολο του έργου του.

ΙΔΡΥΜΑ ΚΩΣΤΑ & ΕΛΕΝΗΣ ΟΥΡΑΝΗ

* Βραβείο Ποιήσεως, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στον κ. Αντώνη Φωστιέρη για το σύνολο του ποιητικού του έργου.

* Βραβείο Μυθιστορήματος, με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ, στον Νίκο Δαββέτα για το βιβλίο του «Η Εβραία νύφη».

* Βραβείο Διηγήματος, με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ, στη Μαρία Κουγιουμτζή για το βιβλίο της «Άγριο Βελούδο».

* Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στην Άλκη Ζέη για το σύνολο του έργου της.

ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΗΘΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

* Αργυρό Μετάλλιο στην Χαρά Νικοπούλου για την προσήλωσή της στο καθήκον, την αυταπάρνηση και την εθνοπρεπή της στάση κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας της ως δασκάλας στο Μεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου τα έτη 2004 -2008.

* Βραβείο Αλεξάνδρου Διομήδους, εις μνήμην του πάππου του Βασιλείου Τ. Οικονομίδου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για τη βράβευση πρωτότυπης επιστημονικής μελέτης με θέμα «Οι ανεξάρτητες αρχές στην ελληνική έννομη Τάξη», οίκοθεν, στον Θεόδωρο Χ. Τζώνο για το βιβλίο του «Οι Ανεξάρτητες Διοικητικές Αρχές».

* Βραβείο εις μνήμην Μαυρικίου Αντωνίου Καζέ και Φανής χήρας Μαυρ.-Αντ. Καζέ, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για βράβευση Έλληνα ή Ελληνίδας που διακρίθηκε για πράξη κοινωνικής αρετής και ανθρωπισμού, εξ ημισείας στους Ηλία Αργυριάδη και Δημήτριο Μηλόπουλο, οι οποίοι την 9-8-2010 με γενναιότητα, αυταπάρνηση και με άμεσο κίνδυνο της ζωής τους, απεγκλώβισαν και απομάκρυναν με ασφάλεια τέσσερα μέλη οικογένειας από φλεγόμενο όχημα.

* Βραβείο Ιπποκράτους Καραβία, με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ και θέμα «Η σύγχρονη λογική του Δικαίου» στον Κωνσταντίνο Π.Τσίνα για την μελέτη του «Νομική Επιστήμη και Λογική: Μια συμβολή στη θεωρία του Δικαίου -με αναφορά στο παράδειγμα της Ποινικής Δογματικής».

* Βραβείο της Ακαδημίας, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στο Λύκειο Ελληνίδων Βόλου (1920), σε αναγνώριση της ενενηντάχρονης προσφοράς του στην πολιτιστική και κοινωνική ζωή του Βόλου και της ευρύτερης περιφέρειας της Θεσσαλίας.

* Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Ρεθύμνης (1974) για τη συνολική του προσφορά στη διάσωση, ανάδειξη και προβολή του κρητικού πολιτισμού.

* Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στον καθηγητή Κώστα Μπέη για το σύνολο του συγγραφικού του έργου, το οποίο αναφέρεται στη σχέση φιλοσοφίας και θρησκείας.

* Έπαινος, οίκοθεν, στην Ευαγγελία Ξενοπούλου για την πολυετή προσφορά της στη διατήρηση ζωντανής της μουσικής και χορευτικής παράδοσης του Καστελλόριζου.

Απολογηθείτε τώρα! Η Λιάνα καταπέλτης

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ

Δεν τον βλέπω καλά τον Σεβασμιότατο...Παίζει το κεφάλι του...Για πρώτη, ίσως, φορά κάποιος θεσμικός άρχων τα λέει δημόσια "έξω απ' τα δόντια". Όσο για το δίδυμο του Μέγκα, τι να πούμε, άξιος ο μισθός τους! Πάλι καλά που δεν έφεραν και την υπόλοιπη κουστωδία, Παπαχρήστο, Σαραντάκο, Κοραή να τον βγάλουν τρελό, όπως έκαναν με το γιατρό που πέταξε το παπούτσι...

ΣΑΛΟΣ με τις αποκαλύψιες του Wikileaks για ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ - ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ!!

Εκρηκτικές είναι οι αποκαλύψεις της ομάδας των ερευνητών, ανάμεσα στους οποίους και μέλη της ομάδας του WikiLeaks, για την Ελλάδα, σύμφωνα με διαβαθμισμένα τηλεγραφήματα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα προς το υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών που φέρνει στο φως το «ΘΕΜΑ».

Στα ντοκουμέντα που αποκαλύπτουμε σήμερα, οι αμερικανικές υπηρεσίες απαντούν σε μια σειρά από ερωτήματα: 

Γ ιατί η Ντόρα Μπακογιάννη «κάρφωνε» στους Αμερικανικούς τον Πέτρο Μολυβιάτη; Πώς ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο πρεσβύτερος άλλαξε τους σχεδιασμούς του Μητσοτάκη; 

Γιατί ο πρώην πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν πρόθυμος να υποστεί οποιοδήποτε πολιτικό κόστος αρκεί να διευκολύνει την αμερικανική κυβέρνηση;

Ποιο ήταν το μυστικό σχέδιο της Ουάσινγκτον για εγκατάσταση ιπτάμενων τάνκερ στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου στον Περσικό κόλπο;

Γιατί η αμερικανική κυβέρνηση απέρριψε την εναλλακτική πρόταση μεταστάθμευσης των αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού στη Λήμνο; 

Ποια γεγονότα ώθησαν τους Αμερικανούς να χαρακτηρίσουν το σκάνδαλο των υποκλοπών «Μητσοτάκης-gate»; Γιατί η Ουάσινγκτον υιοθέτησε τις καταγγελίες Μαυρίκη ότι η Ντόρα Μπακογιάννη γνώριζε και ενέκρινε τις υποκλοπές ακόμη και του τηλεφώνου του Ανδρέα Παπανδρέου;

Σωτήρχος - Μητσοτάκης ετοίμαζαν από κοινού αποφάσεις της Βουλής

«Έφυγε» η Ζακλίν ντε Ρομιγί - Μια μεγάλη Ελληνίδα

http://www.alfavita.gr/artro.php?id=17470

«Έφυγε» η Ζακλίν ντε Ρομιγί - Μια μεγάλη Ελληνίδα

Μια μεγάλη Ελληνίδα

«Έφυγε» η Ζακλίν ντε Ρομιγί

H Ζακλίν ντε Ρομιγί η τελευταία μεγάλη φίλη της Ελλάδας, έφυγε πλήρης ημερών σε ηλικία 93 ετών το Σάββατο 18 Δεκεμβρίου.

Η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια στο Collège de France, και η πρώτη γυναίκα μέλος της Académie des inscriptions et belles-lettres στην οποία και προήδρευσε κατά το έτος 1987. H Ζακλίν ντε Ρομιγί υπήρξε μέλος της Ακαδημίας της Δανίας, της Βρετανικής Ακαδημίας, των Ακαδημιών της Βιέννης, των Αθηνών, της Νάπολης, του Τορίνο, των Κάτω Χωρών, της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Γεννήθηκε στην "Ακρόπολη της Γαλλίας" στην Chartres το 1913 και σπούδασε Λατινικά και Αρχαία ελληνικά στο lycée Molière.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας της διατέλεσε διδάκτωρ σε μερικά από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, ανάμεσα στα οποία σε αυτά της Οξφόρδης, των Αθηνών, του Δουβλίνου, του Μόντρεαλ και του Γέιλ. Το 1995 της δόθηκε η ελληνική υπηκοότητα και το 2001 ανακηρύχθηκε πρέσβειρα του Ελληνισμού.

Έχει τιμηθεί με το βραβείο Ambatiélos de l’ Académie des inscriptions et belles-lettres (1948), το βραβείο Croiset de l’Institut de France (1969), το βραβείο Langlois de l’Académie francaise (1974), το Grand Prix d’Académie της Académie francaise (1984), το βραβείο Ωνάσης (Αθήνα, 1995).
PROTO THEMA

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΣΤΗΝ alfavita.gr

Ζακλίν ντε Ρομιγί: «Στην πολιτική δεν αρκεί η διαφάνεια»

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΠΡΩΤΙΕΣ.
Το ταξίδι των ελληνικών λέξεων· ιστορικές & ετυμολογικές αναφορές

'Ολοι γνωρίζουμε ότι η ελληνική γλώσσα είναι η παλαιότερη από όλες τις σημερινές ευρωπαϊκές γλώσσες.

Παρ' όλα αυτά δεν είναι δυνατόν να καθορίσουμε την ακριβή της ηλικία, είναι πάντως πολύ αρχαιότερη απ' ότι μας εδίδαξαν στο σχολείο.
 Αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί από τους πίνακες που για χιλιάδες χρόνια ήταν θαμμένοι στην ελληνική γη και αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα (ο τελευταίος πίνακας βρέθηκε στο Δισπηλιό της Καστοριάς και χρονολογήθηκε τουλάχιστον στο 5000 π.Χ).
 Αυτό το στοιχείο μάς έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε και πολλά πράγματα για την απαρχή της ελληνικής γλώσσας. 'Οπως έλεγαν και οι αρχαίοι 'Ελληνες «άγει εις φως την αλήθεια ο χρόνος», είναι βέβαιον ότι οι πολλές και διάφορες παραποιήσεις ή λανθασμένες θεωρίες συντελούν στην αλλοίωση της ελληνικής γλώσσας και ήδη αυτό έχει αρχίσει να επαληθεύεται.
Δεν είναι μόνο γνωστό αλλά και προφανές ότι όλες οι τέχνες και οι επιστήμες γεννήθηκαν, αναπτύχθηκαν και ακόμα διευθύνονται απ' το αγνό ελληνικό λεξιλόγιο. Η ελληνική γλώσσα τροφοδοτεί όλες εκείνες τις υψηλής πνευματικότητας λέξεις που μπορούν να εκφράσουν όλες τις αφηρημένες έννοιες.
Χωρίς καμμία εξαίρεση σε όλες τις ευρωπαϊκές (και όχι μόνο) γλώσσες η συντριπτική πλειοψηφία της καθημερινής ομιλίας εμπεριέχει ελληνικής προελεύσεως λέξεις. Αναφέρομαι σε χιλιάδες λέξεων που στο πρώτο άκουσμα δεν μπορούν να αναγνωριστούν ως ελληνικές λόγω της αλλοίωσης που έχουν υποστεί στο χρόνο ή λόγω του ότι προέρχονται από αρχαιοελληνικές λέξεις ή ονόματα που οι σύγχρονοι 'Ελληνες αδυνατούν να αναγνωρίσουν.
Η "λεξιλογική ανάλυση", που είναι η ετυμολογική και ιστορική ανάλυση μιας λέξεως, φανερώνει τον αρχαίο αλλά οικείο ελληνικό λόγο. Πολλές φορές, αυτές οι ελληνικές "Πρωτολέξεις", αυθεντικές δηλαδή λέξεις, επιστρέφουν στην ομιλούμενη ελληνική γλώσσα ως ξένες. Είναι τα λεγόμενα αναδάνεια. Υπάρχει μία μεγάλη κατηγορία λέξεων, που διά της δικής τους ιστορίας, αποκάλυψαν την άγνωστη προϊστορία. Αυτή είναι η ιστορία που δεν έχει επίσημα καταγραφεί ως τώρα και που συνήθως είναι συγκεχυμένη με την μυθολογία.

Η τελευταία δεν είναι τίποτα άλλο παρά η συμβολική και συνεπώς η πιό αγνή ιστορική αλήθεια. Μπορούμε να συμπεράνουμε ότι όχι μόνο οι ελληνικές λέξεις αλλά και η ελληνική μυθολογία - ιστορία έχουν εμπλουτίσει τις δυτικές γλώσσες με όρους και νοήματα, των οποίων, τις περισσότερες φορές αγνοούμε την ελληνική τους προέλευση.
 Ονόματα όπως Ιβηρία, Ιταλία, Αίγυπτος, Αιθιοπία, Ισπανία, Κέλτες, Λισαβώνα, Ρώμη, Ιρλανδία έχουν ελληνική προέλευση. Λέξεις όπως "zante-ζάντες" που προέρχεται από την λέξη "άντυγες", τις ρόδες των αρχαιοελληνικών αρμάτων.
Από το ρήμα "κορέω = καθαρίζω" προέρχονται οι λέξεις "cure", "sheriff", ο αρχαίος "τόρνος = κύκλος, περοφέρεια" έδωσε το όνομά του στον "τουρισμό", "tournament", "tourney". Σε λέξεις όπως "palace", "gondola", "dollar" η διήθηση των μελωδικών ελληνικών ήχων προκαλεί κατάπληξη και συνάρπαση. Πως η ελληνική λέξη "ναύκληρος", που στα Λατινικά προφερόταν "nauclerus" κατέληξε "nocher" στα Γαλλικά; Πως ο χαρακτηρισμός "βάρβαρος" κατέληξε "brave" στα αγγλικά και "bravo" στα Ιταλικά; Πως η λέξη "ελεημοσύνη", κατέληξε "alms" στα αγγλικά; Πως η λέξη "βαλάνειον", κατέληξε στα Γερμανικά "bad" και ονόμασε την, διάσημη για τα ιαματικά της λουτρά, πόλη baden baden;

Ο Κουφοντίνας έστειλε επιστολή για το δημόσιο χρέος!

Ο καταδικασθείς για τη συμμετοχή του στη «17 Νοέμβρη» Δημήτρης Κουφοντίνας, με επιστολή-μανιφέστο στα «Επίκαιρα» μέσα από τη φυλακή, δίνει τη δική του ερμηνεία για το δημόσιο χρέος και πώς δημιουργήθηκε, αλλά και τοποθετείται έναντι του Μνημονίου και της πολιτικής ρότας της χώρας. 
Παράλληλα, κατακρίνει την αδράνεια και την απάθεια των εργαζομένων και της νεολαίας, τη σιωπή των κοινωνικά ευαίσθητων διανοουμένων, που τη χαρακτηρίζει συναίνεση στην...εθνική καταστροφή και ζητά αφύπνιση και ξεσηκωμό.

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, στην επιστολή του, μεταξύ άλλων τονίζει: «Το μεγάλο τμήμα των δανείων όμως, αν και τροφοδοτεί μια «μαζική» διαφθορά, κατευθύνεται σε μεγάλη κλίμακα προς το σύμπλεγμα όπου συντελείται η στενή διαπλοκή της πολιτικής ελίτ με την οικονομική ελίτ, προς τους «μεγάλους» των ΜΜΕ, καθώς και σε ένα τμήμα της λεγόμενης πνευματικής ελίτ. Αυτοί μεταξύ τους μπορούν πράγματι να πουν για τον εαυτό τους: «Μαζί τα φάγαμε». Το δημόσιο χρέος είναι κοινωνικός πλούτος, προϊόν, κοινωνικής εργασίας που ληστεύτηκε στους διαδοχικούς παραγωγικούς και καταναλωτικούς καπιταλιστικούς κύκλους μέσα στους κόλπους των διαπλεκόμενων ελίτ».

Σε άλλο σημείο της επιστολής τονίζει ότι «τα χαρακτηριστικά του ελληνικού δημόσιου χρέους είναι συνεπώς αντίστοιχα με αυτά χρέους λατινοαμερικανικού τύπου: μαζική διαφθορά, μαγείρεμα των στατιστικών, επιβολή άγριων μέτρων ιμπεριαλιστικού τύπου και δουλική υποταγή εκλεγμένων πολιτικών σε υπαλληλίσκους των επικυρίαρχων. Παραπέμπουν άμεσα σε χρέος και η μόνη ενδεδειγμένη αντιμετώπισή του είναι αυτή ενός επαχθούς (odious) χρέους.

Η ελληνική παρασιτική άρχουσα τάξη βρήκε στο δημόσιο δανεισμό πεδίον δόξης λαμπρόν στο οποίο παραδοσιακά έχει διαπρέψει, από τη ληστεία των πρώτων κιόλας δανείων του ελληνικού κράτους, αλλά και την εύκολη και βολική λύση που θα κάλυπτε την ιστορική της αποτυχία να αναπτύξει αυτοδύναμα τη χώρα».

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας αναφέρει σε άλλο σημείο της επιστολής του:

«Η διεθνής κρίση έσχισε το πέπλο της Ισχυρής Ελλάδας και αποκάλυψε την τραγική αλήθεια: Ο βασιλιάς ήταν γυμνός. Και τώρα έρχονται με περισσό θράσος αυτοί που δημιούργησαν αυτό το τερατούργημα να ζητήσουν το λογαριασμό από εκείνους που η δουλειά τους τόσων δεκαετιών σπαταλήθηκε, σέρνοντας το άρμα της εξαρτημένης (απο)ανάπτυξης. Ταυτόχρονα προσπαθούν με βαυκαλήματα να εξαπατήσουν, όπως με τα προεκλογικά ψέματά τους. Μιλούν για σύντομη διεθνή ανάκαμψη, για νέες διεθνείς συμμαχίες, για κοινοτική αλληλεγγύη.

Όμως η σημερινή πολυδιάστατη κρίση θα διαρκέσει πολύ, παρά τις προφητείες της σύντομης ανάκαμψης. Επειδή είναι κρίση οικονομική, μακρόχρονης υπερσυσσώρευσης παραγωγικών δυνατοτήτων. Κρίση χρηματιστική, υπερσυσσώρευσης εικονικού κεφαλαίου, που όσο κι αν εξατμίστηκε στην έκρηξη του 2008, ήδη δημιουργεί στη διεθνή σφαίρα νέες κερδοσκοπικές φούσκες που γιγαντώνονται με ιλιγγειώδεις ρυθμούς.

Κρίση οικολογική, αποτέλεσμα της λεηλασίας των φυσικών πόρων από τον καπιταλισμό, που αποθεώνει τη χυδαία ρήση ενός από τους πρώτους θεωρητικούς τ ου, του Φ. Μπέικον (“η φύση είναι για να την παίρνουμε, σαν μία κοινή γυναίκα”). Είναι προπαντός κρίση αξιών, του ίδιου του πολιτισμού, κρίση που απειλεί την ίδια την επιβίωση του ανθρώπινου είδους».

newsit.gr

tromaktiko

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_12/12/2010_425650 Η πολιτική «μετάλλαξη» του ΠΑΣΟΚ Η κυβέρνηση νομοθετεί, και μάλιστα με τρόπο πολύ πιο τολμηρό, αυτά που κατακεραύνωνε από τα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης Του Κωνσταντινου Zουλα Μια σειρά νόμων και αποφάσεων της Ν.Δ. που το ΠΑΣΟΚ πολέμησε με σφοδρό τρόπο ως αντιπολίτευση, υιοθετούνται πλέον από την κυβέρνηση ως δικές της επιλογές αναδεικνύοντας με τον πιο γλαφυρό τρόπο το πώς εξακολουθεί να «λειτουργεί» το πολιτικό «παιχνίδι» στη χώρα μας. Το αστειότερο, βέβαια, είναι ότι οι περισσότερες εξ αυτών αποτελούσαν μέχρι προ έτους αιτία ακραίων αντιπαραθέσεων ανάμεσα στα δύο κόμματα, με το ΠΑΣΟΚ να τις χαρακτηρίζει «ανάλγητες και νεοφιλελεύθερες επιλογές των γαλάζιων» και τη Ν. Δ. να διστάζει να τις φέρει εις πέρας είτε από ιδεολογικές ενοχές είτε από αναποφασιστικότητα, είτε και από ανικανότητα. Για να διαπιστώνεται σήμερα το πολιτικώς παράδοξο να τις υλοποιεί και μάλιστα με τρόπο πολύ πιο τολμηρό το κόμμα που κατεξοχήν τις πολέμησε. Με πλέον πρόσφατη την πλήρη υπαναχώρηση του ΠΑΣΟΚ στο θέμα της απόσυρσης των Ι.Χ. την οποία επανεξήγγειλε την Πέμπτη, ενώ επί Ν.Δ. την είχε χαρακτηρίσει «προνομιακή μεταχείριση ενός πάμπλουτου κλάδου», ας θυμηθούμε τους επίμαχους νόμους και αποφάσεις, κι ο καθείς ας βγάλει τα συμπεράσματά του: Η πρώτη κυβερνητική «τούμπα» διαπιστώθηκε στο κινεζικό πρότζεκτ της Cosco στον Πειραιά. Δεν χρειάστηκαν παρά λίγες εβδομάδες για να «εκδιωχθεί» η κ. Λούκα Κατσέλη από τη «διαπραγμάτευση» και να επικρατήσει η λογική Πάγκαλου που της είπε «θα χαθούμε, αν χάσουμε τους Κινέζους». Αμέσως μετά, ακολούθησε η πλήρης αλλαγή στάσης του ΠΑΣΟΚ και στον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, με τις εντελώς αντίθετες (από τις προεκλογικές) διαβεβαιώσεις του κ. Παπανδρέου προς τον κ. Πούτιν. Ολική ήταν η πράσινη οπισθοχώρηση και στην Ολυμπιακή. Τα περί «πράσινης» ανάκτησης μέρους της ιδιοκτησίας από το κράτος ξεχάστηκαν γρήγορα, ενώ χωρίς άλλο έχει δίκιο ο κ. Κ. Χατζηδάκης όταν δηλώνει ότι «το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να με… ευγνωμονεί, διότι αν δεν είχε γίνει η πώληση, σήμερα η Ολυμπιακή θα έκλεινε αύτανδρη» Ανάλογη πολεμική είχε δεχθεί η Ν.Δ. και όταν αποπειράθηκε το 2005 να προχωρήσει σε κάποιες παρεμβάσεις στις ΔΕΚΟ. Η εισηγούμενη άρση της νομιμότητας για τους νεοπροσλαμβανόμενους και η πρόταση ευελιξίας στις συμβάσεις των προβληματικών εταιρειών είχε καταγγελθεί ως ακραία νεοφιλελεύθερη επιλογή, εξ ού και εγκαταλείφθηκαν από την κυβέρνηση Καραμανλή η οποία ουδέποτε εφήρμοσε τις επιλογές της που ωχριούν μπροστά στο σημερινό τσουνάμι στις ΔΕΚΟ. «Ξεπούλημα» Αξιοποίηση των ακινήτων, αυξήσεις των εισιτηρίων και μείωση των δρομολογίων προέβλεπε και ο νόμος 3717/08 της Ν.Δ. για τη σωτηρία του ΟΣΕ που χαρακτηρίστηκε από το ΠΑΣΟΚ «ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας». Στις κεντρικές του γραμμές, ωστόσο, η λύση που εισηγείται ο κ. Ρέππας ουδεμία διαφορά έχει από το σχέδιο της Ν. Δ., ίσως γιατί λέγεται ότι διατήρησε τους ίδιους ξένους συμβούλους. Για την περιβόητη περαίωση και τον τρόπο που αντιμετώπισε το ΠΑΣΟΚ τις τράπεζες τα σχόλια περιττεύουν. Το αποδεικνύει η αμηχανία του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, όταν συχνά - πυκνά καλείται να εξηγήσει γιατί δεν συνιστά «ομολογία αποτυχίας» της φορολογικής του πολιτικής η περαίωση, όταν έτσι είχε χαρακτηρίσει το 2008 την ανάλογη επιλογή Αλογοσκούφη, ενώ τα 25 δισ. που έδωσε το ΠΑΣΟΚ στις τράπεζες ήρθαν απλώς να... προστεθούν στα «σκανδαλώδη 28 δισ. ευρώ της Ν.Δ.». Τα στελέχη της Ρηγίλλης, τέλος, σκοπεύουν να αναδείξουν μια σειρά σημερινών αποφάσεων που, κατά την άποψή τους, συνιστούν υφαρπαγή δικών τους. Μεταξύ άλλων υποστηρίζουν ότι η διευκόλυνση στην ίδρυση των επιχειρήσεων, οι ρυθμίσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η «Διαύγεια» ή ακόμη και το fast track του κ. Χ. Παμπούκη υπήρχαν στα συρτάρια των υπουργείων και έγιναν με copy-paste πράσινα ν/σ. Αν μη τι άλλο, ουδείς μπορεί να καταλογίσει στην σημερινή κυβέρνηση ότι –έστω και καθυστερημένα– δεν αναπροσαρμόζει τις επιλογές της στις απαιτήσεις των καιρών. Οι παλινωδίες με το κάπνισμα Ενας φαινομενικά απλός νόμος, αυτός που αφορά την απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους αποτελεί μάλλον το πιο ενδεικτικό παράδειγμα της ανακολουθίας και των δύο κομμάτων εξουσίας σε σχέση με τον τρόπο που καλούνται να εφαρμόσουν τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις όταν εναλλάσσονται στην εξουσία. Είναι πραγματικά εξοργιστικό ότι η πλήρης απαγόρευση του τσιγάρου υποτίθεται ότι ισχύει διά νόμου ήδη από την εποχή που ο κ. Αλ. Παπαδόπουλος είχε την ηγεσία του υπουργείου Υγείας το 2002. Ο τότε υφυπουργός κ. Εκτωρ Νασιώκας είχε βάλει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του σε ένα νόμο που υποτίθεται ότι απαγόρευε ρητώς το κάπνισμα σε όλους τους δημόσιους χώρους, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τα ταξί κ. λπ. αξιώνοντας μόνον από τα εστιατόρια και τα μπαρ να δημιουργήσουν ειδικούς χώρους καπνιζόντων. Η Ν. Δ. είχε σε γενικές γραμμές συμφωνήσει, αν και χαρακτήριζε την επιλογή Νασιώκα «άτολμη». Χρειάστηκαν οκτώ ολόκληρα χρόνια για να αποτολμήσει ο κ. Δημ. Αβραμόπουλος μια ανάλογη ρύθμιση που ψηφίστηκε μεν από το ΠΑΣΟΚ, αλλά χαρακτηρίστηκε τούτη τη φορά από τους πράσινους «άτολμη» με το επιχείρημα ότι άφηνε πολλά «παράθυρα» λόγω των εξαιρέσεών της. Η συνέχεια είναι γνωστή. Η κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου υποτίθεται ότι αυστηροποίησε το καλοκαίρι που μας πέρασε το νόμο της Ν. Δ. επιβάλλοντας πλήρη απαγόρευση στους δημόσιους χώρους (εξαιρώντας τα καζίνο και τα... μπουζούκια) και ο διάδοχός της κ. Ανδ. Λοβέρδος, διαπιστώνοντας ότι ο νόμος στην πράξη αποδείχθηκε για μία ακόμη φορά κουρελόχαρτο, σκέφτεται να επιστρέψει λέει στις ρυθμίσεις Αβραμόπουλου ή –γιατί όχι– στις αντίστοιχες του κ. Νασιώκα. Και κάπως έτσι, η (πολιτική) ζωή συνεχίζεται...